Afwachten voelt veilig. Maar wie wacht op een baan, krijgt zelden werk dat echt past.
Zeker niet als solliciteren vooral bestaat uit hopen op reactie.

“Het ligt aan de markt”

Een tijdje geleden coachte ik iemand die vastliep in zijn zoektocht naar werk. Volgens hem lag het aan de arbeidsmarkt, aan recruiters die niet terugbelden en aan organisaties die toch al iemand anders op het oog hadden. Dat soort verklaringen hoor ik vaker, en ze zijn begrijpelijk.

Toch hoorde ik, toen ik beter luisterde, vooral iets anders: afwachten.

Wanneer solliciteren reactief wordt

Er werden standaardbrieven verstuurd. Het LinkedIn-profiel vertelde weinig. Na gesprekken bleef het stil, ook van zijn kant. Zijn netwerk wist nauwelijks waar hij naar op zoek was. Niet omdat dat netwerk ontbrak, maar omdat hij zichzelf niet wilde laten zien.

“Dat verkopen van mezelf past niet bij mij,” zei hij.

Zichtbaar worden zonder jezelf te overschreeuwen

Zichtbaar worden betekent niet dat je jezelf groter moet maken dan je bent. Het betekent dat je woorden geeft aan wat je zoekt en waar je past. Daar is eerst onderzoek voor nodig. En vervolgens moet de wereld het weten.

Niet door harder te roepen, maar door helderder te zijn. Wat wel, wat niet, wat misschien.

In de coaching kwamen we steeds terug bij één eenvoudige vraag: wat wil ik echt, en in welke werkomgeving past dat? Die vraag bleek spannender dan verwacht, maar gaf ook houvast. Het maakte keuzes concreter en gesprekken gerichter.

Van afwachten naar eigenaarschap

Langzaam verschoof er iets. Hij nam meer regie, durfde contact te leggen en werd eigenaar van zijn verhaal. Niet omdat hij ineens iemand anders werd, maar omdat hij zichzelf serieuzer nam. Binnen een paar weken leidde dat tot meerdere gesprekken en uiteindelijk tot werk dat beter aansloot dan hij vooraf had gedacht. Want hij had een keuze gemaakt en zei niet ja tegen de eerste de beste baan die leuk leek.

Solliciteren als sociaal proces

Solliciteren is zelden een puur rationeel proces. Het is ook een sociaal proces. Mensen denken aan je, spreken over je en verbinden je aan mogelijkheden. Van oud collega’s, managers, buren tot de tennisvereniging. Wie afwacht, blijft vaak buiten dat proces staan.

De belangrijkste tip: laat mensen voor je werken. Hoe meer mensen uit je netwerk weten dat je op zoek bent, hoe makkelijker banen naar je toe komen.

Tot slot

Afwachten is begrijpelijk, maar het brengt zelden beweging. Solliciteren vraagt geen perfect verhaal, wel een eerste stap. Niet groter, niet luider, maar bewuster. Ik help je graag. Woon je in de buurt van Zwolle, Apeldoorn, Deventer? Kom dan langs. Online werkt ook prima voor loopbaancoaching!

Plan hier een vrijblijvende call.